Gepost door: grietjekeller | november 22, 1930

22 november 1930: Nooit zag ik een kind al zo vroeg, duidelijk en veel praten als kleine Martje.


Na een opsomming  van tegenslagen schrijft Jacob Keller:

’t Overzicht is  een en al jammer ’t is over modder en stortregen. De mistroostigheid van den schrijver is tussen de regels door te lezen. Maar er is ook een lichtzijde. Een kruis met rozen. En de rozen? Zal ik u vertellen. Gisterenavond kwam Cor met haar twee kinderen en Gretha met Jaap Reedijk Jr. De kinderen, ja dat is al een  heerlijkheid op zich zelve. Maar de kleinkinderen en dan dat kleine Martje! Dat geeft ons een verheugenis die mijn zwakke pen niet vermag te beschrijven. En ik ben ook bang mij bespottelijk te maken. Maar toch, ik moet wat zeggen. Nooit zag ik een kind al zo vroeg, duidelijk en veel praten als kleine Martje. Zij is toch nog maar ruim 2 jaar maar zegt heel verstaanbaar tegen Theunis ‘kouwe navond en waar zou moene toch zitten’. Stoot ze een kopje met thee om dan zegt ze ‘daar hebben we ’t nou’. Komt ze binnen met iets dat ze niet hebben mag dan zegt ze leuk ‘kijk Martie nou toch eens moene.’ Maar nu houd ik er over op. Er komt vocht in mijn eene oog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: