Gepost door: grietjekeller | september 28, 1940

28 sept 1940: Toen er een begin was met inkuilen bleek dat ’t zuur niet was als naar gewoonte.


Mijn overgrootvader Jacob Keller schrijft in september 1940 over het verloop van de oorlog en de gebeurtenissen op de boerderij de Nieuwe Beer waar zijn zoon Adriaan de scepter zwaaide.

28 September 1940:

Morgen is het de geboorte dag van mijn Moeder. Moeder werd 29 Sept 1831 geboren en is nu al 48 jaar geleden gestorven.

Van den oorlog is er iets nieuws. Japan is in verbond getreden met Italië en Duitschland. Wat een macht, deze drie mogendheden. Mij dunkt, hier uit moet een vast verbond, Engeland en Amerika, uit geboren worden. De belangen van Japan gaan in tegen de belangen van Amerika. Dus is de driebond tegen de belangen van Amerika. Ten slotte zal ’t weer op een wereldoorlog uitkomen. Misschien staan we nog maar aan ’t begin van de groote ellende, een ellende die nu al voor vele ondragelijk is geworden. Laten we ’t beste hopen.

De oorlog is nog precies zoo als verelden week beschreven werd. Het fluisternieuws zegt, dat er bij het bombardement van Vlissingen van 9 of 11 burgers bij om kwamen, zeer veel gereed liggende schepen werden vernield en zeer veel Duitsche soldaten werden gevonden en gedood. Er zou in den nacht, een roode kruistrein naar Dordrecht zijn vervoerd. De gewonden zouden overgebracht zijn in school op Krispijn en daar verpleegd worden. Maar in de kranten geen woord er over. Dus weten we eigenlijk niet eens wat vlak bij ons gebeurd.

Van de week op een avond om pl. m. 10 uur hoorden we in ’t N. Westen fel kanongebulder. We zagen door de ramen pl. m. 10 licht stralen van zoeklichten. Wat gebeurde er? We weten ’t niet. Zelfs geen fluisternieuws hier over. ’t Is zeker de moeite niet waard er aandacht aan te wijden. Londen wordt nog steeds onafgebroken gebombardeerd. Wat zal er van die grootst stad der wereld overblijven? Ook Berlijn wordt steeds gebombardeerd, even als andere Duitsche steden en alle havens waar vaartuigen gereed liggen voor den overvaart. Wat een waardevernieling.

Volgens Duitsche berichten raken Engelschen bommen niets dan ziekenhuizen en arbeiderwijken, nooit eenig militair doel. Vandaar de volgende mop, die de ronde doet. Een Hollandsche arbeider zoekt werk in Duitschland. Hij vroeg waar hij te werk gesteld kon worden. ’t Antwoord was, op niet gevaarlijke plaatsen op ’t platteland b.v. Dank U, zei de man, het platteland is mij te gevaarlijk, daar vallen de meeste Engelsche bommen, geef mij maar een plaatsje op een munitiefabriek of wapenfabriek want die raken ze nooit.

De aardappels op den Beer zijn uit den grond en er is al een h.a. bieten gedolven en op den wal gereden. Ook werd er van de week een schip geladen met 450 m Bintjes en 400 mud Eig. poters. De bintje voor f 2,25, de poters voor f 1,80. Ook werden er 300 m. Eigenheimers verkocht voor f 3.00 maar die liggen er nog. En verder werd er een begin gemaakt met het inkuilen van jonge klaver.

Wat een prestatie, wat werd er een werk gedaan. Ik zou er zeer van genieten, ik zou ’t er zeer goed over naar mijn zin hebben, maar Ja, natuurlijk een máár. En wel een zeer groote. Toen er een begin was met inkuilen bleek dat ’t zuur niet was als naar gewoonte. De leverancier opgebeld. Een vergissing, ’t is zwavelzuur, doodelijk voor ’t vee bij gebruik. Wel, wel, daar stond alles gesteld, wagens vol klaver, wat nu. De volgende telefoon melde weer. Ophouden met inkuilen ’t zuur is vergiftig. Wel wel. Bij ’t begrip dat het zuur niet goed was, werd gestaakt. Toen, de telefoon melde, het zuur is wél goed, werd haastig verder gegaan, tot er weer overheen getelefoneerd werd, ’t zuur is niét goed. Wat nu, morgen zal de zuurleverancier komen kijken. Moet al de klaver er weer uit en op den mesthoop gebracht worden? We zullen ’t later wel hooren. En ondertusschen kwam een schip om de bieten te halen. Hadden ze die maar geladen in plaats van die vergeefsche inkuiling.

Naschrift: ’t Zuur was niet geschikt voor ’t inkuilen van veevoeder, wel voor ’t concerveren van aarbeien. Maandag werd de klaver er uit gereden en op den mesthoop gereden. Wie zal dat betalen, zoete liever Gerritje. Met bekwame spoed werd opnieuw begonnen aan ’t inkuilen van de nog aanwezig klaver.

Advertenties

Responses

  1. heel interessant om te lezen
    jammer dat er geen foto’s bijstaan
    jouw gevonden via tijdschrift Genealogie

    • Dank je wel. Goh, ik wist niet dat er iets in het tijdschrift Genealogie stond over deze weblog. En wat betreft foto’s: ja, het kan altijd nog mooier en beter 🙂 Wie weet in de toekomst.

  2. @Grietje: Omdat je me niet volgt via Twitter kon ik je DM niet via een DM beantwoorden. Maar het artikel in dat genealogische magazine is inderdaad van mijn hand. Als je me je email stuurt stuur ik je een scan.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: