Gepost door: grietjekeller | november 16, 1940

16 Nov 1940: Toen ‘k een jongen werd die graag een jachtgeweer hanteerde, toen leek mij de Beer een eldorado.


Mijn overgrootvader Jacob Keller (1872 – 1956) haalt herinneringen op aan de Nieuwe Beer. Dit boerenbedrijf waar hij tot en met 1937 boerde, is niet de plek waar hij opgroeide. Op de Beer werd door familie van hem geboerd, en hij heeft dit (pacht)bedrijf in het laatste decennium van de negentiende eeuw kunnen overnemen. Hij haalt hier herinneringen op van 55 jaar daarvoor, dus over de Beer in in de jaren tachtig, toen hij nog een kind was.

Andere tijden, andere mores: nu kan ik alleen met afschuw lezen dat mijn overgrootvader vol enthousiasme schrijft over het schieten op beschermde soorten zoals aalscholvers, roerdompers en waterhoenen!

16 Nov 1940: De storm heeft behalve een 500 dakpannen ook in de boomgaard zijn sporen nagelaten. Een kroosjesboom en een prinszoet appelboom zijn omgewaaid.

Toen ik een kind was, was de Beer voor mij een eldorado. Dat was de groote boerderij waar de “Nooms” woonden. daar hoorde ik mijn moeder niets dan goed van vertellen. Wij hadden regenwater of slootwater. In den zomer waren beide slecht. Maar op den Beer kwam 2 maal in de 24 uren een getij, heerlijk versch buitenwater. Als er op de Beer aardappels of tarwe stroo verkocht werden dan kwam de schipper met zijn schuit tot vlak voor de deur.

En dan de boomgaard, 55 jaar geleden, ik zie hem nog voor mij. Een kersenboom, langs de sloot tuschen de tuin. Aan de zelfde sloot een eindje verder, een kriekenboom met een kroon, zoo zwaar, dat ’t er donker onder was. Op den hoek bij de vliet een witte pruimenboom. Verder langs de vliet een groote eierpruimenboom, dan wat wilde steenvruchten en dan een kroosjesboom. Daar haalde we in ons eerste huwelijksjaar drie kwartmanden kroosjes af. En dan drie juttepeeren. De grootste was, van onze woning aan den straatweg af, te zien. Ook stonden er twee vijgenpeeren in dien boomgaard. Volgens moeder was ’t aroma van de vijgenpeer, alles overtreffend. De vijgenpeeren staan er nog, die bijn bij de 200 jaar. Maar die drie groote jutten zijn geveld. De kers, de kriek, de witte en eierpruim eveneens. En nu de kroosjesboom langs de vliet. Die langs de wei, is nu de eenig overgeblevene. En ’t buitenwater is veel van zijn heerlijkheid verloren, door de dam die in 1912 werd gelegd. De doorstroom was weg, ’t werd een doode hoek. De schippers kunnen nog altijd op ’t erf aanleggen, zij halen bieten en brengen pulp. Misschien dit jaar wel voor ’t laatst. Sic transit gloria mundi.

Nog wat. Toen ‘k een jongen werd die graag een jachtgeweer hanteerde, toen leek mij de Beer, ook in dat opzicht een eldorado. Wat was er te schieten daar op den Braber aan den straatweg! Maar op de Beer! daar kwam de aalscholver tot vlak bij de wooning, wilde eenden en talingen waren van ’t erf af te schieten. Rijgers kwamen daar in de boomen, roerdompers en waterhoenen wandelden door ’t riet. Wat een heerlijkheden om zich te oefenen in het schieten.

En dan visschen! Bij de sluis was in den herfst volop paling te vangen. Het visschersgat was af te zetten en er waren in den rij tijd karren vol brasems te vangen. Nu is ’t visscen afgeloopen. De polder wordt bemalen, en daardoor hield de lsuis op te zijn wat hij voor de palingvangst was. En ’t Visschersgat werd te ondiep, na ’t leggen van den dam in 1912 (en ook al daarvoor) zoodat er geen schoolen brasems meer opliepen zoo als vroeger. Nu is er zelfs in ’t gat ook geen paling meer te vangen. Te ondiep, het gat ligt te lang droog. Alzoo overal achteruitgang van romantiek. Die trouwens voor ’t grootste deel in mijn verbeeldings bestond. Het schiten is ’t langst gebleven. Nu zijn door de Duitschers de geweren gevorderd, dus is ook dat bij ’t verleden. Maar ’t is nog niet zoo lang geleden dat ik in deze overzichten een doublet op wilde eenden beschreef. Verder schoot ik wel duikers, eens een witte zwaluw, welke opgezet werden en nu nog hier of daar ten toongesteld staan.

Maar moge dan ’t romantische achteruit gegaan zijn, het practische zeker niet. Toen ik vanmiddag bewesten de Vlaakweg wandelde en die strooken land zag van kaâ tot kaâ, dat ’t water diep in de sloot was weggemalen, toen, ik dacht wat een vooruitgang. Toen de Kl.>.Sm 26 meter had en de Gr.L.Sm 24 meter. Vergelijk nu ’t ploegen van 26 meter, van uim 4 h.a. met drie paarden een smet een strook van 4 ha van kaâ tot kaâ. Vergelijk het ploegen op de A. de Jonghen, van de eerste wei tot de Beerekaâ eens met vroeger, toen er dertig meter op waren en twee dwarsslooten. Bij die verbeteringen valt ’t verkleinen van veel romantiek, in het niet.

Van den oorlog geen nieuws (…)

Vrachtwagens  rijden weer met bieten en pulp an en aan. Verbruiken volop benzine, terwijl de rijkste mijnheer zijn auto moet laten staan, omdat hij geen benzine krijgt, geen benzine koopen moge. De landbouw wordt voorgetrokken. Adriaan kreeg 400 liter benzine voor de tractor, prijs 21 centen, krijgt laer 7 centen geretourneerd, dus kost 14 cent. In de sluikhandel kost de benzine f 1.,00 per liter. Wat moet men er in den sluikhandel mee doen? wel een dokter en veearts en nog enkele ander menschen mogen autorijden. Zij krijgen een toewijzing van benzinemaar zoo weinig dat ze maar zeer weinig k.m. kunnen afleggen. En die menschen geven geld tot f 1,00  voor een liter.

Mijn strijd tegen de vallende bladeren is gestreden. Geen iep, geen wilg, geen canada, geen appel of perenboom, heeft ook maar één blaadje behouden na de hevige storm in de afgeloopen weerk. En ’t eendeskroos is weg.

Advertenties

Responses

  1. Voor het eerst lees ik dat mijn opa graag jaagde als jongen . Net als ik.
    Blijkbaar beschouwd hij het jagen als pubertijdsverschijnsel net als ik.
    Ik heb trouwens eens op een roerdomp geschoten omdat ik aanvankelijk dacht
    dat het een fazant was die uit het riet op vloog, maar gelukkig schoot ik
    mis. Ik was daar toen (en nu) zeer gelukkig mee.
    Die vijgenpeer die vlg opa 200 jaar oud zou zijn kan maximaal 135 jaar oud
    geweest zijn want de polder is ingepolderd in 1803. Maar misschien kon men
    in de Biesbosch ook fruitbomen kweken zonder dat daar polders waren.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: